۱۴۰۱ فروردین ۲۸, یکشنبه

با یاد مجاهد شهید گلناز (منیره) غلامی

 


محل تولد: قائمشهر

سن: ۲۶

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: قائمشهر

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

منیره متولد سال ۱۳۴۱ در قائمشهر و دانشجو بود، او که به همراه برادرش اکبر در جریان انقلاب ضد سلطنتی در تظاهراتها شرکت داشت، از این طریق با سازمان آشنا شد.

وی بعد از پیروزی انقلاب در بهمن سال ۱۳۵۷ در ارتباط با بخش دانش‌آموزی سازمان در قائمشهر قرار گرفت. منیره و سایر خواهران و برادرانش همه به هواداری از مجاهدین در قائمشهر شناخته شده بودند، و خانه آنها یکی از اماکنی بود که همواره برای تجمعات و فعالیتهای تبلیغی سیاسی مورد استفاده قرار می‌گرفت.

او در تمام فعالیتهای افشاگرانه فاز سیاسی شرکت داشت وبا تشدید سرکوب آزادیها از طرف رژیم و مزدوران چماقدارش بعد از ۳۰خرداد سال ۱۳۶۰، به دلیل این‌که فرد شناخته شده‌ای بود  توسط مزدوران سپاه دستگیرشد و تا سال ۱۳۶۴ در زندان به مقاومت خود ادامه داد.

پس از پایان محکومیت در سال ۱۳۶۴ از زندان آزاد ش، دستگیری مجدد او در سال ۱۳۶۷ به اتهام ارتباط با برادرش احمد و پاسخ به تلفنهای او بود.

اتهام اصلی وی  هواداری از مجاهدین و هم‌چنین مظنون به اعزام به منطقه مرزی بود، ولی چون نتوانسته بودند چیزی را ثابت کنند به وی سه ماه محکومیت دادند.

پدر منیره خوشحال از کوتاه بودن این محکومیت بود و در آخرین ملاقات به احمد گفت: ”به منیره سه ماه حکم دادند! که الآن دو ماه آن را گذرانده و ماه آینده آزاد می‌شود“.

اما جلادان که طبق فتوای خمینی موضوع حکم وزندان و غیر زندان... برایشان مطرح نبود، تنها ملاک را که ندامت بود جلوی منیره قرار می‌دهند و منیره قهرمان مرگ سرخ‌فام و ایستادن بر سر آرمان آزادی مردم ایران را به ننگ تسلیم به دیکتاتوری آخوندی ترجیح داد و به‌شهادت رسید.

او به عهد خود با خدا و خلق وفا کرد. نامش گرامی و راهش پر رهرو باد.

 

دیگر شهدای خانواده 

اکبر غلامی برادر شهید سال ۱۳۶۰ در گرگان شهید شد.

خدیجه (گلناز) غلامی خواهر شهید سال ۱۳۶۱ سمنان در درگیری به‌شهادت رسید و مزدوران سپاه جسد شهید را به ماشین بستند و در خیابان های شهر روی زمین کشیدند.

احمد غلامی برادر شهید سال ۱۳۶۷ از بابل به گرگان منتقل شد و در آنجا به‌شهادت رسید، مزار او در کنار قبرستان عمومی شده در زیر درختان جنگلی می‌باشد.

علی اصغر برادر شهید سال ۱۳۶۷ در زندان اوین به‌شهادت رسید.

ناصر افتخاری (همسر گلناز) سال ۱۳۶۱ در شهر دامغان در درگیری خیابانی به‌شهادت رسید.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر