۱۴۰۴ شهریور ۲۰, پنجشنبه

شهید حسین حقانی | قهرمان قتل‌عام ۱۳۶۷

 


محل تولد: لاهيجان

شغل: کارمند فرمانداری

سن: ۲۷

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: رشت

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

محل زندان: رشت


با یاد مجاهد شهید حسین حقانی، فرزند دلیر لاهیجان، که با ایستادگی و وفاداری به آرمان آزادی، در تابستان خونین ۱۳۶۷ به دست دژخیمان خمینی به شهادت رسید.


زندگی و آغاز مبارزه

حسین حقانی در سال ۱۳۴۰ در شهر لاهیجان متولد شد. او دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند و موفق به اخذ دیپلم شد. از همان دوران نوجوانی روحیه‌ای عدالت‌خواه و آزادی‌طلب داشت. در جریان قیام مردم علیه نظام شاهنشاهی در سال ۱۳۵۷، فعالانه شرکت کرد و در یکی از تظاهرات‌ها بر اثر اصابت گلوله ژ-۳ مأموران شاه از ناحیه پا به‌شدت مجروح شد؛ زخمی که تا پایان عمر همراه او بود.


فعالیت پس از انقلاب

پس از پیروزی انقلاب، حسین در فرمانداری لاهیجان مشغول به کار شد. اما خیلی زود با دیدن عملکردهای انحصارطلبانه و ارتجاعی حاکمان تازه‌به‌قدرت‌رسیده، به ماهیت ارتجاعی این نظام پی برد. او در همان زمان به حقانیت خط و مواضع سازمان مجاهدین خلق ایران ایمان آورد و از اواخر سال ۱۳۵۸ فعالیت خود را به‌عنوان هوادار سازمان آغاز کرد.

حسین از نزدیک شاهد سرکوب آزادی‌ها بود و پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ که تظاهرات مسالمت‌آمیز مردم به فرمان خمینی خونین شد، فعالیت‌هایش را پرشورتر ادامه داد. اما سرانجام در ۷ شهریور ۱۳۶۰ دستگیر و به زندان لاهیجان منتقل شد.


سال‌های زندان و مقاومت

دژخیمان خمینی در زندان لاهیجان حسین را تحت وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها قرار دادند، اما او مقاوم و استوار باقی ماند. یکی از همبندیانش نوشته است: «او از زندانیان بسیار مقاوم شهر بود که در زندان یک لحظه آرام و قرار نداشت و همواره با مزدوران درگیر می‌شد. به همین دلیل تحت شکنجه‌های زیادی قرار می‌گرفت. اما حتی وقتی در معرض حکم اعدام بود، اثری از نگرانی در او دیده نمی‌شد».

با وجود جراحت پایش، حسین در فعالیت‌های جمعی زندان حضور پررنگ داشت. روحیه بالایش و شرکت در ورزش، حتی فوتبال، الهام‌بخش دیگر زندانیان بود. در سال ۱۳۶۵ برای جراحی پای آسیب‌دیده‌اش به رشت منتقل شد و پس از آن به زندان رشت انتقال یافت. او در آنجا نیز به تشکیلات زندان پیوست و همچنان مقاوم باقی ماند.


شهادت در قتل‌عام ۱۳۶۷

سرانجام حسین حقانی، این مجاهد پاکباز و سرموضع، در جریان قتل‌عام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ به فتوای خمینی ملعون، همراه با هزاران زندانی مجاهد و مبارز دیگر سربدار شد. او با ایمان و وفاداری به آرمان آزادی، تا آخرین لحظه ایستاد و جان خود را فدای مردم و میهنش کرد.

پیکر پاک حسین به همراه دیگر شهیدان قتل‌عام، به‌طور مخفیانه در گورهای جمعی در تکیه آقا سیدمرتضی دفن شد؛ بی‌نام و نشان، اما جاودانه در قلب تاریخ مقاومت ایران.

یاد و نام حسین حقانی، قهرمان قتل‌عام ۶۷، الهام‌بخش همه نسل‌های آزادی‌خواه ایران خواهد ماند.



هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر