مسعود امینی؛ سربدار گوهردشت

 

محل تولد: سنقر

سن: ۲۵

تحصیلات: -

محل شهادت: کرج

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

محل زندان: گوهردشت

مجاهد شهید مسعود امینی، متولد سال ۱۳۴۲ در سنقر کلیایی، از زندانیان سیاسی مقاومی بود که پس از سال‌ها اسارت و شکنجه، در جریان قتل‌عام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت کرج سربدار شد. او تنها ۲۵ سال داشت؛ جوانی که سال‌های مهم زندگی‌اش را پشت میله‌های زندان گذراند و سرانجام، همچون هزاران زندانی سیاسی دیگر، قربانی قتل‌عام خونین سال ۶۷ شد.

مسعود دوران تحصیل و سال‌های نخست زندگی خود را در سنقر کلیایی گذراند. پس از انقلاب ضدسلطنتی، در فضایی که هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران در محیط زندگی و خانواده‌اش وجود داشت، با آرمان‌های این سازمان آشنا شد و به صفوف مجاهدین خلق پیوست. او در جوانی راهی را برگزید که سرنوشتش را با مبارزه سیاسی و مقاومت در برابر سرکوب گره زد.

پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، مسعود دستگیر شد. از آن پس، سال‌های زندگی او در زندان و زیر فشار و شکنجه گذشت. بنا بر اطلاعات موجود، او حدود هفت سال را در زندان کرمانشاه سپری کرد؛ سال‌هایی دشوار که به‌جای آزادی و زندگی در کنار خانواده، در اسارت و محرومیت گذشت. با وجود این، سرگذشت او در شمار زندانیان مجاهدی قرار گرفت که در سال‌های زندان، همچنان با هویت و مواضع سیاسی خود شناخته می‌شدند.

در ابتدای سال ۱۳۶۷، مسعود امینی همراه با گروهی از زندانیان مجاهد کرمانشاه به زندان گوهردشت کرج منتقل شد. انتقال زندانیان به شهری دور از محل زندگی خانواده‌هایشان، نگرانی و بی‌خبری آنان را بیشتر کرد. بنا بر روایت خانواده‌ها و اطلاعات منتشرشده دربارهٔ این انتقال‌ها، هنگامی که بستگان زندانیان برای پیگیری علت دورشدن عزیزانشان مراجعه می‌کردند، به آنان گفته می‌شد که انتقال به تهران به‌دلیل شرایط جنگی و برای حفظ امنیت زندانیان صورت گرفته است.

اما آنچه در تابستان ۱۳۶۷ در زندان‌های ایران رخ داد، فاجعه‌ای به‌مراتب هولناک‌تر بود. پس از صدور فرمان اعدام زندانیان سیاسی از سوی روح‌الله خمینی، شمار زیادی از زندانیان که بر مواضع سیاسی خود پافشاری می‌کردند، در روندی مخفیانه و شتاب‌زده به جوخه‌های اعدام سپرده شدند. زندانیان مجاهد منتقل‌شده از کرمانشاه نیز در زندان گوهردشت در شمار قربانیان این قتل‌عام قرار گرفتند.

در مرداد ۱۳۶۷، مسعود امینی در زندان گوهردشت اعدام شد. او که سال‌های جوانی خود را در زندان کرمانشاه و سپس گوهردشت گذرانده بود، دیگر فرصتی برای بازگشت به خانه و دیدار دوباره با خانواده‌اش نیافت. خبر اعدام او نیز، بنا بر روایت خانواده، نه در زمان وقوع، بلکه ماه‌ها بعد و در پی مراجعه و پرس‌وجوی پدر و مادرش آشکار شد.

چند ماه پس از قتل‌عام، پدر و مادر مسعود برای ملاقات با فرزندشان به زندان مراجعه کردند؛ بی‌خبر از اینکه او دیگر در میان زندانیان نبود. به آنان گفته شد که ملاقات ممنوع است. خانواده که هنوز از سرنوشت فرزندشان اطلاعی نداشتند، در شهریور ۱۳۶۷ بار دیگر برای پیگیری وضعیت او به احمد نوریان، سرپرست زندان‌های کرمانشاه، مراجعه کردند.

پاسخی که خانواده دریافت کرد، پایان تلخ سال‌ها انتظار و نگرانی بود: به آنان گفته شد که پسرشان اعدام شده است. اما رنج خانواده به همین خبر محدود نماند. وقتی پدر و مادر مسعود دربارهٔ محل دفن فرزندشان پرسیدند، بنا بر روایت نقل‌شده، به آنان گفته شد که او گور مشخصی ندارد و اعدام‌شدگان در گورهای جمعی دفن شده‌اند.

این پاسخ، زخمی دیگر بر دل خانواده‌ای بود که پس از سال‌ها بی‌خبری، حتی از حق دانستن محل دفن عزیزشان نیز محروم مانده بود. پدر و مادر مسعود نه فرصت وداع با فرزندشان را یافتند و نه نشانی روشنی از آرامگاه او دریافت کردند؛ آنان با حقیقتی تلخ روبه‌رو شدند که هزاران خانوادهٔ قربانیان قتل‌عام ۱۳۶۷ نیز با آن مواجه شدند: اعدام عزیزانشان در سکوت و بی‌خبری و محرومیت از اطلاعات شفاف دربارهٔ سرنوشت و محل دفن آنان.

مسعود امینی، جوان ۲۵سالهٔ اهل سنقر کلیایی، یکی از نام‌های ثبت‌شده در حافظهٔ تاریخی قتل‌عام زندانیان سیاسی سال ۱۳۶۷ است. زندگی او از سال‌های جوانی با زندان گره خورد و پایان زندگی‌اش در گوهردشت رقم خورد؛ اما نامش در کنار دیگر قربانیان آن تابستان خونین باقی ماند. روایت او، افزون بر یادآوری سرنوشت یک زندانی سیاسی، روایت خانواده‌ای است که برای دانستن حقیقت و یافتن نشانی از فرزند خود، با سال‌ها انتظار و پاسخی دردناک روبه‌رو شد.

یاد مسعود امینی، مجاهد شهید قتل‌عام ۱۳۶۷، یادآور ضرورت ثبت نام قربانیان، حفظ شهادت خانواده‌ها و روشن‌شدن حقیقت دربارهٔ سرنوشت زندانیانی است که در آن تابستان اعدام شدند. نام او نباید در میان اسامی بی‌شمار قربانیان گم شود؛ زندگی، سال‌های اسارت و سرنوشت او بخشی از تاریخی است که خانواده‌ها و نسل‌های آینده حق دارند آن را بدانند.

مسعود امینی؛ سربدار گوهردشت، از جوانان سنقر کلیایی که نامش با قتل‌عام ۱۳۶۷ و رنج بی‌پایان خانواده‌های دادخواه گره خورده است. یادش گرامی و نامش جاودان باد.