هوشنگ پیرنژاد سال ۱۳۳۴ در سنندج به دنیا آمد. او بعد از گذراندن تحصیلات متوسط وارد دانشگاه شده و دانشجو بود. سال ۱۳۶۱ توسط دژخیمان خمینی دستگیر شده و با جسمی فلج به مدت ۶سال شکنجههای فوق طاقت انسان را تحمل کرده بود. در قتلعام۶۷ همراه با سی هزار زندانی سیاسی دیگر به عهد آزادی خود وفا کرد.
یکی از آشنایان در مورد نحوه اعدام هوشنگ پیرنژاد و قتلعام زندانیان زندان ارومیه مینویسد:
«مرداد ماه سال۱۳۶۷هوشنگ که حکمش هم تمام شده و خانواده منتظر آزادیش بودند را همراه تعدادی از مجاهدان اسیر با ۲مینیبوس از زندان ارومیه به بهانه انتقال به زندان تبریز خارج کرده و به تپههای اطراف دریاچه ارومیه بردند. در آن منطقه که از قبل تحت کنترل پاسداران قرار داشت تعدادی پاسدار با انواع آلات قتاله سرد از قبیل چاقو، قمه، چماق، تبر و ساطور منتظرشان بودند و زندانیان را در حالی که دست و پایشان را از قبل بسته بودند مورد حمله قرار داده و بهمعنای دقیق کلمه سلاخی کردند. فریادهای مجاهدان آنقدر بلند بود که برخی از روستاییان به آن منطقه سرازیر شده ولی با تهدید و سلاحهای پاسداران مسلح مواجه شده و از منطقه دور شدند. مدتی بعد از اجرای این جنایت هولناک به خانواده اطلاع دادند که برای گرفتن وسایل هوشنگ مراجعه کنند اما جرأت نکردند نحوه بهشهادت رساندن اسیران را بگویند وقتی هم با اعتراض خانواده مواجه شدند با همان فرهنگ کثیف و مبتذلی که خاص خودشان است گفتند خوب اگر منافق نباشد به بهشت میرود...
آری! مجاهد خلق هوشنگ پیرنژاد که با جسمی فلج به مدت ۶سال آنچنان هراسی در دل بازجویان و شکنجهگرانش انداخته بود که نه تنها بعد از پایان محکومیت آزادش نکردند که او را با شقاوتبارترین شیوه در قتلعام۶۷ بهشهادت رساندند.
با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
0 نظرات:
ارسال یک نظر