محل تولد: گرمسار
شغل: دبیر
سن: ۳۱
تحصیلات: فوق دیپلم
محل شهادت: سمنان
تاریخ شهادت: ۱۳۶۷
مجاهد شهید علیرضا وزیریفر در سال ۱۳۳۶ در شهرستان گرمسار دیده به جهان گشود. دوره ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش سپری کرد و سپس در دانشگاه تربیت معلم تهران به تحصیل پرداخت. او پس از فارغالتحصیلی به عنوان دبیر دبیرستان مشغول بهکار شد، اما همزمان شعلههای آگاهی و عدالتخواهی در وجودش برافروختهتر از همیشه بود.
فعالیتهای سیاسی او از دوران نوجوانی آغاز شده بود. شرکت در محافل سیاسی و مذهبی، گامهای نخستین او در مسیر مبارزه با استبداد بود. در دوران خدمت سربازی، با تشکیل یک هستهٔ مبارزاتی در پادگان محل خدمتش، دست به مصادره سلاح زد و از پادگان گریخت؛ اقدامی جسورانه که او را به فهرست تحت تعقیبهای رژیم شاه افزود.
با پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، او به زادگاهش بازگشت و بهدلیل مبارزات پیشینش مورد استقبال گسترده مردم گرمسار قرار گرفت. اما هنوز شور انقلابی در خیابانها زنده بود که با روشنگریهای برادرش، شهید عبدالرضا وزیری، بهروشنی با چهره ارتجاعی رژیم خمینی آشنا شد و خیلی زود به اندیشه توحیدی و عدالتمحور سازمان مجاهدین خلق ایران ایمان آورد و به عنوان یک کادر حرفهای فعالیتش را با سازمان آغاز کرد.
او در مدرسه، تنها دبیر نبود؛ بلکه روشنگری متعهد بود که بسیاری از دانشآموزانش را با آرمان آزادیخواهی مجاهدین آشنا کرد. محبوبیت او میان شاگردان و صداقت مبارزاتیاش، او را به الگویی جاودان برای نسل جوان بدل کرده بود. پس از آنکه بهدلیل گرایشاتش تصفیه شد، اعتراض گسترده دانشآموزان باعث بازگشتش به کار شد.
با آغاز سرکوب خونین ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، علیرضا که از چهرههای شناختهشده مبارزه بود، به زندگی مخفی روی آورد. بارها مأموران رژیم به خانهاش یورش بردند، اما او با حمایت مردم محل توانست از دامشان بگریزد و خود را به تهران رساند. در تهران، پس از اتصال به سازمان، در مدار جدیدی از فعالیتهای تشکیلاتی قرار گرفت.
در بهمن ۱۳۶۱ توسط نیروهای امنیتی شناسایی و دستگیر شد. ابتدا به زندان اوین منتقل شد و تحت شکنجههای سنگین قرار گرفت. سپس به زندان سمنان انتقال یافت. اما شکنجه، زندان و تهدیدات هرگز نتوانستند روح پرشور او را خاموش کنند. علیرضا در زندان نیز به نماد ایستادگی، ایمان و پایبندی به آرمان خلق بدل شد.
سرانجام در تابستان خونین ۱۳۶۷، در جریان قتلعام زندانیان سیاسی، علیرضا وزیریفر در زندان سمنان، سربلند و استوار بر عهد خود با مردم و میهن، بهدست جلادان خمینی بهشهادت رسید.
دو برادر دیگرش نیز در مسیر آزادی، جان بر سر پیمان گذاشتند:
عبدالرضا وزیری، دانشجوی مهندسی خاکشناسی، در شهریور ۱۳۶۳ در زندان گوهردشت کرج زیر شکنجه بهشهادت رسید.
محمدرضا وزیری، با مدرک فوقدیپلم علوم تجربی، در اسفند ۱۳۶۳ در شهر شیراز بهدست پاسداران جنایتکار، در ملأ عام و در برابر چشمهای اشکبار مردم بهدار آویخته شد.
یاد و راه این سه مجاهد شهید، ستارگانی هستند در آسمان تیرهای که روشنایی را از ما دریغ کردهاند، اما با فداکاریشان راه سرنگونی را نشان دادهاند. راهشان تا سرنگونی رژیم خمینی–خامنهای ادامه دارد.
با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید

0 نظرات:
ارسال یک نظر