علی شاکری مجاهد سرموضع در قتل‌عام ۶۷

 

محل تولد: شهريار کرج

شغل: کمک نقشه‌بردار راه و ساختمان

سن: ۳۳

تحصیلات: دیپلم

محل شهادت: کرج

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

محل زندان: گوهردشت

علی شاکری در سال ۱۳۳۴ در شهریار کرج به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان شهر به پایان رساند و دیپلم خود را گرفت. در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷، در تظاهرات و اعتراضات علیه دیکتاتوری شاه خائن فعالانه شرکت داشت و در جریان این فعالیت‌ها با نام و آرمان سازمان مجاهدین خلق ایران آشنا شد. پس از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، به جمع هواداران سازمان پیوست و فعالیت خود را با سازمان آغاز کرد.

وی از میلیشیای بسیار پرتلاش و مایه‌گذار در شهریار کرج بود و همین امر باعث محبوبیت بالای او در میان هواداران سازمان شد، اما همزمان مورد کینه شدید مزدوران کمیته قرار گرفت.

علی شاکری در تمامی فعالیت‌های سازمان حضوری فعال داشت؛ از مسئولیت فروش نشریه و کتب سازمان، حفاظت از اماکن سازمان در برابر حملات چماقداران، تا شرکت در میتینگ‌ها و تظاهرات اعتراضی و افشاگرانه علیه سیاست سرکوب ارتجاع حاکم. او مجاهدی متواضع و مردم‌دوست بود و همواره با دلسوزی و محبت، در حل مشکلات معیشتی مردم تلاش می‌کرد.

در تظاهرات بزرگ سازمان در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، علی مسئولیت بخشی از انتظامات تظاهرات را بر عهده داشت. پس از ۳۰ خرداد و آغاز مبارزه مسلحانه انقلابی، وی همانند سایر مجاهدان به زندگی و فعالیت مخفی روی آورد و به تشکیلات تهران منتقل شد. در تهران، مسئولیت یک واحد ۶ نفره مجاهد خلق را بر عهده گرفت.

در مهرماه ۱۳۶۰، در جریان انجام مأموریتی توسط مزدوران سپاه دستگیر شد و به بازداشتگاه کمیته و سپاه شهریار منتقل گردید. علی بلافاصله تحت شکنجه‌های شدید قرار گرفت، اما بازجویان نتوانستند هیچ اطلاعاتی از او بگیرند. پس از چند روز، به زندان قزلحصار و سپس به زندان گوهردشت منتقل شد.

در مدت ۷ سال اسارت، علی شاکری به طور مستمر تحت فشارها و شکنجه‌های وحشیانه مزدوران خمینی قرار داشت، اما با عزم، شجاعت و جسارت بالا، در برابر بازجویان بر مواضع مجاهدی خود پای فشرد و هیچگاه تسلیم نشد.

سرانجام، در مرداد ۱۳۶۷، در جریان قتل‌عام زندانیان مجاهد سر موضع، دژخیمان خمینی که در برابر اراده و مقاومت علی عاجز شده بودند، او را همانند هزاران تن از همرزمانش سربدار کردند.

زندگی و شهادت علی شاکری، نمادی از شجاعت، مقاومت و فداکاری برای آزادی مردم ایران است و یاد و نام او تا همیشه در تاریخ مجاهدت‌ها زنده خواهد ماند.