سعید ابوتراب؛ استوار تا پای دار

 

محل تولد: اصفهان

سن: ۲۸

تحصیلات: دانشجو

محل شهادت: کرج

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷

محل زندان: گوهردشت

مجاهد شهید سعید ابوتراب (ترابی) در سال ۱۳۳۹ در اصفهان به دنیا آمد. دوران ابتدایی را در زادگاهش گذراند و سپس برای ادامه تحصیل راهی دانشگاه شد. او در سال‌های انقلاب ضدسلطنتی با مجاهدین خلق آشنا شد و قدم در مسیر فعالیت و مبارزه در صفوف مجاهدین گذاشت؛ مسیری که با وجود سرکوب، زندان و شکنجه، از آن عقب ننشست.

پس از انقلاب و با آغاز سرکوب نیروهای مخالف حکومت، سعید به فعالیت‌های خود ادامه داد. او در برابر محدودیت‌ها و فشارهایی که بر فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی تحمیل می‌شد، از باورهایش دست نکشید و پیوند خود را با مجاهدین حفظ کرد.

چندی پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، به‌دلیل هواداری از مجاهدین دستگیر شد. دستگیری، آغاز مرحله‌ای طولانی و دشوار از زندگی او بود؛ سال‌هایی که پشت میله‌های زندان و در فضای شکنجه‌گاه‌های حکومت گذشت. سعید دوران اسارت را با صلابت و استواری سپری کرد و فشارهای زندان نتوانست او را از مواضعش جدا کند.

هفت سال زندان، رنج و شکنجه، آزمونی سنگین بود؛ اما سعید در دوران محکومیت خود همچنان بر باورهایش پای فشرد. او در شمار زندانیانی بود که در سال ۱۳۶۷، هنگامی که موج اعدام زندانیان سیاسی به زندان گوهردشت کرج رسید، به‌دلیل ایستادگی بر مواضعش جان خود را از دست داد.

در تابستان خونین ۱۳۶۷، سعید ابوتراب در ۲۸سالگی، در حالی که دوران محکومیتش را می‌گذراند، در جریان قتل‌عام زندانیان سیاسی در گوهردشت سربه‌دار شد. زندگی او، از روزهای دانشجویی در اصفهان تا سال‌های طولانی زندان، روایت انسانی است که با دستگیری و شکنجه از انتخاب خود بازنگشت و در واپسین فصل زندگی نیز بر مواضعش ایستاد.

نام سعید ابوتراب با یاد زندانیانی گره خورده است که سال‌های جوانی خود را پشت دیوارهای زندان گذراندند و در قتل‌عام ۱۳۶۷ جان باختند. یاد او، یاد نسلی است که سرنوشتش در تاریک‌ترین روزهای زندان رقم خورد؛ نسلی که زندگی و مرگش بخشی از حافظه تاریخی ایران و یادآور ضرورت روشن‌شدن حقیقت درباره اعدام‌های سال ۱۳۶۷ است.